Έτσι, ο The Independent άφησε ένα κομμάτι που κάλεσε οκτώ συλλόγους της Premier League για τις τιμές των μπλουζών τους, και ειλικρινά, δεν είμαι σοκαρισμένος. Έχουμε πάει όλοι εκεί: μπαίνεις στο μαγαζί του συλλόγου, βλέπεις τη νέα οικιακή στολή και σκέφτεσαι: "Αυτό είναι ωραίο πουκάμισο... περίμενε, πόσο;" Μετά γελάς, κλαις και βγαίνεις με μπρελόκ. Το άρθρο απαριθμούσε τους ενόχους και επιτρέψτε μου να σας πω ότι εμπλέκονται μερικοί από τους συνήθεις ύποπτους. Αλλά αντί να επαναφέρουμε απλώς τη λίστα, ας μιλήσουμε για το γιατί αυτό συνεχίζει να συμβαίνει και τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό.
Why are we paying luxury prices for polyester?
Ας είμαστε αληθινοί: μια μπλούζα ποδοσφαίρου είναι ένα κομμάτι από συνθετικό ύφασμα με έμβλημα και λογότυπο χορηγού. Πιθανότατα κοστίζει στον σύλλογο ένα τενέρ να φτιάξει, αν αυτό. Ωστόσο, αναμένεται να δαπανήσουμε £70, £80, μερικές φορές £100+ για την "αυθεντική" έκδοση. Και αυτό πριν καν σκεφτείτε να τυπώσετε ένα όνομα και έναν αριθμό στο πίσω μέρος, που είναι άλλες 15-20 £. Είναι τρέλα. Καταλαβαίνω ότι οι σύλλογοι χρειάζονται έσοδα, αλλά υπάρχει ένα όριο. Όταν χρεώνετε περισσότερα για ένα πουκάμισο από ένα αξιοπρεπές ζευγάρι μπότες, κάτι δεν πάει καλά. Και το χειρότερο; Βγάζουν τρία νέα κιτ κάθε σεζόν, οπότε μένεις ήδη πίσω πριν καν φορέσεις το τελευταίο. Είναι ένας διάδρομος δαπανών και οι θαυμαστές είναι αυτοί που τρέχουν σε αυτό.
The clubs named and shamed (and my two cents)
Δεν θα απαριθμήσω και τα οκτώ γιατί μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο, αλλά μερικά ξεχώρισαν. Η Άρσεναλ, για παράδειγμα, βρίσκεται πάντα κοντά στην κορυφή αυτών των λιστών. Τα κιτ τους είναι ωραία, θα τους το δώσω, αλλά 80 £ για μια τυπική ρεπλίκα; Ερχομαι. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι άλλη μια. Έχουν μια τεράστια παγκόσμια βάση θαυμαστών, ώστε να ξέρουν ότι μπορούν να χρεώνουν ό,τι θέλουν. Η Τσέλσι επίσης. Είναι σαν να είναι μεγαλύτερος ο σύλλογος, τόσο λιγότερο νοιάζεται για τον μέσο οπαδό. Και μην με κάνετε να ξεκινήσω με τις ανοησίες "αυθεντικές" εναντίον "γηπέδου". Η αυθεντική έκδοση κοστίζει περισσότερο και είναι ουσιαστικά το ίδιο πράγμα αλλά με πιο σφιχτή εφαρμογή και διαφορετική ετικέτα πλύσης. Είναι κόλπο.
Do clubs actually care about fans anymore?
Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα. Ξέρω ότι οι σύλλογοι κάνουν πολλά για τις κοινότητες, αλλά όταν πρόκειται για τις τιμές των μπλουζών, είναι σαν να μας βλέπουν ως ταμειακές μηχανές. Θα ξεφύγουν από την παλιά δικαιολογία του "αυξανόμενου κόστους", αλλά μετά θα ξοδέψουν 100 εκατομμύρια £ σε έναν παίκτη και θα τον πληρώσουν 300 χιλιάδες £ την εβδομάδα. Κάτι δεν αθροίζεται. Και δεν είναι μόνο η Πρέμιερ Λιγκ. Οι σύλλογοι της χαμηλότερης κατηγορίας είναι επίσης σε αυτό, αν και τουλάχιστον οι φανέλες τους είναι φθηνότερες. Αλλά έχω δει συλλόγους της League One να χρεώνουν 50 £ για μια φανέλα. Αυτό είναι ακόμα πολύ για μια οικογένεια. Αν έχετε δύο παιδιά και θέλετε όλοι το νέο κιτ, κοιτάτε £200+. Είναι διακοπές. Οι σύλλογοι πρέπει να θυμούνται ότι χωρίς φιλάθλους, δεν υπάρχει σύλλογος. Λίγη καλή θέληση δεν θα έβλαπτε.
What can we do about it?
Χωρίς ένα πλήρες μποϊκοτάζ, όχι πολύ. Μπορείτε όμως να ψηφίσετε με το πορτοφόλι σας. Αγοράστε το κιτ της περασμένης σεζόν σε προσφορά ή πηγαίνετε για ένα ρετρό πουκάμισο. Ή, ξέρετε, αγοράστε από εναλλακτικές πηγές. Δεν λέω ότι πρέπει να αγοράσετε ψεύτικα, αλλά υπάρχουν νόμιμοι τρόποι για να αγοράσετε κιτ με φθηνότερο κόστος. Ορισμένοι σύλλογοι πωλούν μετοχές στο τέλος της σεζόν με έκπτωση και υπάρχουν πάντα εκπτώσεις γύρω από τη Μαύρη Παρασκευή. Επίσης, μην πιέζεστε να αγοράζετε το νέο κιτ κάθε χρόνο. Κανείς δεν πρόκειται να σε κρίνει γιατί φορούσες ένα πουκάμισο πριν από δύο σεζόν. Μάλιστα το σέβομαι περισσότερο. Δείχνει ότι δεν είσαι πρόβατο.
